Menu

Verslag van de Weerribbentocht 2016

Zaterdag  reed ik weg met dreigende luchten en niet al te beste weersvoorspellingen. Echter in de buurt van Emmeloord brak de zon door. Om 15.30 uur was iedereen gearriveerd bij hotel Geertien. Afgesproken werd dat ik mijn auto in Muggenbeet zou laten staan en met Gérard zou wachten op de terugkomst van de overige 10 roeiers en roeisters die de boten zouden overroeien vanuit Steenwijk. `s Avonds hebben we weer heerlijk gegeten. Ook nu weer kwamen van alle GSM`s, Ipads, Laptops met afschuwelijke weerberichten.  Maar ik hield het volste vertrouwen in goed weer. Toen ik zondags mijn gordijnen open deed was de straat droog en was er een hoge bewolking met stukjes blauw aan de lucht en een temp van 22 graden.

Het uitgebreide ontbijt was redelijk vlug naar binnen gewerkt en een ieder spoedde zich naar de boten met een indeling per boot als gisteren. Op de vraag van iemand waar Gérard en Ruud in moesten roeien, werd geantwoord ‘zet Gérard maar in de ene wherrie en zet Ruud maar in die andere’. Hij was fijn. Mieke, Ina en Liesbeth werden dus letterlijk en figuurlijk met mij (Ruud) opgescheept. De arme zielen. Hoewel… we hebben heel veel gelachen!

Redelijk dicht bij elkaar voeren wij door de Ribben en Wieden en we kwamen uiteindelijk op de lunchplek aan. Na het ontvouwen van het grondzeil (de grond is hier overal zeer drassig) werden hierop de koelbox en tassen uitgepakt met alle meegebrachte lekkernijen en gekoelde drankjes. Mieke, Ina en Duty assisteerden Hanneke met het smeren en beleggen van de sandwiches. Helaas trok de zalm – die ook tot het beleg behoorde- alsmede alle warme lichamen, zoveel muggen en knutten aan dat iedereen naar David stormde om zich in te smeren met zijn meegebrachte Deet.

De lunch was heerlijk en de omgeving mooi maar toch bleven we niet langer dan noodzakelijk op de kant. Uitwijkend voor kano`s roeiden wij door een smalle rib richting de Kalenbergergracht. Net voordat we deze gracht volgens de kaart bakboord uit moesten gaan, zagen wij een mooi plekje om te wisselen, min of meer tegen de kant gedrukt. Wat een verademing zo`n 5 meter breed kanaal. Maar zo`n breed roeiwater kostte ons wel snelheid. Kwam het door het briesje? Kwam het door de opkomende vloed? Geen idee. Ik moest hard aan de riemen trekken waardoor de bladen aardig wat diepkolkend water veroorzaakten en het voetenboord piepte en zuchtte. Van de dollen kwam wat lichte rook. Na een half uur begon Liesbeth zich toch wel zorgen om mij te maken. Ons bootje kwam steeds verder achterop te liggen. Ruud het gaat toch wel goed met je? Ruud ben je moe? Ruud wil je wisselen? Ruud zie je nog wat of is het zwart voor je ogen? Ruud zeg je wanneer het niet meer gaat?

Plots een bocht uitkomend zagen we dat we de boot met Hanneke weer aan het inhalen waren. Hoewel inhalen. Ze lagen stil, omdat Hanneke zich ook grote zorgen maakte en zij wilde weten wat er aan de hand was. Langszij gekomen vroeg David uit de andere boot wat wij aan het slepen waren. Slepen waren?… Wat bleek?… Het hele roer was verward in een hectare rietstengels en wortels! Met pikhaken wist de bemanning van de andere boot ons hiervan te bevrijden. Gelukkig maakten we (dankzij mij) de vergissing bijna aan het eind van de Kalenbergergracht bakboord uit te gaan in plaats van stuurboord waardoor we een half uur eerder terug waren bij het hotel. Maar dat vond ik dus niet zo erg.

Er kwam een donkere wolk met een heleboel regen aan. Op het terras schuilend onder een heel groot scherm genoten wij, terugkijkend op een geweldig mooie roeidag, van een sapje en bitterballetje. Na een douche en schrobbeurt om al die knutten eraf te krijgen was het tijd voor de warme prak. Ook deze keer waren de gangen overweldigend en smulden wij weer van 18.30 tot 22.30 uur. Helaas regende het buiten en was het ook kouder geworden dus verhuisden wij binnendoor naar de kroeg. Aan de lange leestafel zittend kregen wij les van Ina in een spelletje kaarten en een soort scrabble.

Heel voorzichtig  deed ik op maandagochtend het gordijn op een kier en ik schrok me een hoedje. Het regende. Ja ja, u leest het goed, het regende. Wat nu? Hoe gaan we deze dag doorbrengen? De hele dag kaarten? Scrabbelen? Blaasvoetbal spelen? Immers om 16.30 uur zou er pas zoals afgesproken iemand bij RV `t Diep zijn om de boten weer in ontvangst te nemen. Wij hoefden dan ook niet het uitgebreide ontbijt haastig naar binnen te werken maar hadden nu de tijd alles uit te proberen – van Griekse yoghurt tot het Friese Suukerbolske. David kwam in gesprek met een van de medewerkers van Geertien en vertelde hem, dat wij de tijd moesten doden tot pakweg 15.00 uur. Hierop kreeg David te horen dat hij iemand kende met een sleutel van de roeivereniging. Dus vlug contact gemaakt met die heel aardige meneer, die bereid bleek om 13.30 uur ons op te wachten. Gauw omkleden, regenpakken aan, zicht op oneindig en hozen maar!

Keurig op tijd zijn we binnen en kon het hozen weer opnieuw aanvangen. Vervolgens mijn auto opgehaald en onder de warme douche. Wij (David, Herman, Gérard en ik) besloten vlug naar huis te gaan om bij moeders een warme prak te eten.  Achteraf heb ik gehoord dat de anderen nog wat hebben gegeten onderweg. Ik heb het genoegen gehad om bij Ina in de boot te hebben gezeten. Ina, sorry dat we niet in Dwarsgracht appeltaart met slagroom hebben gegeten, niet door Giethoorn en niet over de Boven Wijde hebben geroeid. Ook sorry dat we niet geluncht hebben in Middenbuurt en geen ijs hebben gegeten bij de boer langs het kanaal Beulaker-Steenwijk. Volgend jaar beter! Dit boven staande geldt natuurlijk ook voor Herman.

Maar het was een mooi roeiweekend.

Ruud Zevenhuizen

Bekijk hier de foto’s van de Weerribbentocht!

 

De deelnemers dit jaar aan de Weerribbentocht van 21 t/m 23 mei waren: David, Dorres, Duty, Esmeralda, Gérard, Hanneke, Herman, Ina, Len, Liesbeth, Mieke en Ruud.